Kolano skoczka - przyczyny, objawy, leczenie. Jak diagnozuje się kolano skoczka?

Kolano skoczkaKolano skoczka, a dokładnie entezopatia więzadła rzepki, to częsta kontuzja sportowa, która objawia się bólem i tkliwością w okolicy przyczepu rzepki. Niezbędnym elementem leczenia tego typu kontuzji jest rehabilitacja. Jakie są podstawowe przyczyny wystąpienia kolana skoczka i jak przebiega diagnostyka schorzenia? Czym wymaga leczenia operacyjnego i powoduje poważne powikłania?

Kolano skoczka - przyczyny entezopatii więzadła rzepki

Jakie są główne czynniki sprawcze kolana skoczka (ang. patellar tendinopathy)? To powszechna kontuzja, która jest skutkiem długotrwałego przeciążenia kolana, może w krótkim czasie spowodować degenerację więzadła lub jego urwanie. Do rozwoju zmian zwyrodnieniowych powstających w obrębie więzadła rzepki przyczynia się:

  • źle dobrana aktywność fizyczna,
  • zbyt intensywny trening (nadmiar ćwiczeń),
  • niewłaściwa technika uprawiania danej dyscypliny sportowej.

Ryzyko kontuzji zwiększa słaba elastyczność mięśnia czworogłowego i ścięgna podkolanowego, płaskostopie, za duża masa ciała w stosunku do uprawianej dyscypliny, zbyt twarde podłoże podczas wykonywania treningu (np. bieganie do nawierzchni asfaltowej). Tego typu kontuzja najczęściej powstaje u osób, które często wykonują wyskoki i podskoki, uprawiają regularnie sport - siatkarzy, biegaczy, koszykarzy, tenisistów, czy piłkarzy ręcznych.

Kolano skoczka - objawy kontuzji

Jakie są charakterystyczne symptomy entezopatii więzadła rzepki? W przypadku osób ze zdiagnozowanym kolanem skoczka, są to przede wszystkim dolegliwości bólowe, które dotyczą dolnej części rzepki - w zależności od stopnia zaawansowania zmian chorobowych mogą pojawić się:

  • tylko po aktywności fizycznej (stopień 1),
  • w trakcie rozgrzewki, po której znikają, by znów dać o sobie znać po zakończonym treningu (stopień 2),
  • w czasie aktywności fizycznej (stopień 3).

W 4 stadium dochodzi do naderwania więzadła, osłabienia aparatu wyprostnego kolana i w konsekwencji całkowitego zerwania więzadła rzepki. Ból towarzyszy choremu podczas wykonywania zwykłych, codziennych czynności, obniżając komfort życia pacjenta. Osoby, które odwiedzają gabinet lekarski, często skarżą się też na uczucie sztywności, pełności i ciężkości kolana, obrzęk stawu kolanowego, zauważalna jest również asymetria obrysu rzepek. Innym objawem jest osłabienie i stopniowy zanik mięśnia czworogłowego (mięśni uda).

Kolano skoczka - diagnostyka

Postawienie trafnej diagnozy, która składa się na sukces leczenia wymaga szczegółowych badań. Diagnozowaniem kolana skoczka zajmuje się ortopeda - przeprowadza on szczegółowy wywiad z pacjentem, badanie palpacyjne, testy prowokacyjne, badania obrazowe (RTG, USG, MR).

Kolano skoczka - jak leczyć entezopatię więzadła rzepki?

W przypadku 1 lub 2 stopnia choroby, stosuje się leczenie zachowawcze, które opiera się na farmakoterapii i rehabilitacji. Wskazany jest odpoczynek, leki przeciwobrzękowe i przeciwzapalne. Ulgę przy dolegliwościach bólowych mogą przynieść okłady - masaż lodem lub stosowanie miejscowego znieczulenia w postaci maści i plastrów przeciwbólowych Itami. Pacjenci często korzystają z zabiegów fizykoterapii, takich jak: krioterapia, jonoforeza, elektrostymulacja prądami, laseroterapia, ultradźwięki. Popularnym rozwiązaniem rehabilitacyjnym w przypadku kolana skoczka, jest też kinesiotaping (plastry zapewniają lepszą stabilizację stawu kolanowego i przyspieszają proces gojenia).

Natomiast osoby, które zmagają się z przewlekłym bólem i częstymi nawrotami kolana skoczka, są kierowani na zabieg chirurgiczny, podczas którego usuwane są uszkodzone tkanki miękkie, a w niektórych przypadkach również fragment wierzchołka rzepki.

Profilaktyka kolana skoczka - jak zapobiegać kontuzji?

W ramach prewencji należy dobierać obciążenia treningowe z rozsądkiem, nie zapominając o odpoczynku po wysiłku. Warto regularnie wykonywać ćwiczenia rozciągające i wzmacniające mięsień czworogłowy oraz zginacze stawu kolanowego.

Podsumowując, kolano skoczka to popularna wśród osób aktywnych fizycznie kontuzja, która wymaga pomocy medycznej. Niepodjęcie leczenia i rehabilitacji sprawi, że stan stawu kolanowego ulegnie pogorszeniu.

Komentarze