Lęk separacyjny u dziecka. Jak go rozpoznać?

Lęk separacyjnyZaczyna się około ósmego miesiąca życia. Wesołe niemowlę zaczyna bać się obcych i niechętnie rozstaje się z mamą. Wciąż chce na ręce, a jego sen się pogarsza. Tak właśnie wygląda lęk separacyjny - naturalny element rozwoju emocjonalnego dziecka.

Kiedy maluch zaczyna się samodzielnie przemieszczać zdaje sobie sprawę, że jest oddzielną jednostką, że może mieć wpływ na to, gdzie się znajduje i dokąd zmierza. To ekscytujące i fascynujące. Jest jednak również źródłem lęku. W końcu niemowlę, nawet to starsze, które już raczkuje lub chodzi, jest wciąż bezbronne. Nie wie, czy tam, gdzie pójdzie nie spotka go coś złego oraz czy mama, której nie widzi przez chwilę wróci zaraz czy może już nigdy. Te skomplikowane odczucia powodują u maluchów właśnie lęk separacyjny. Dziecko niechętnie oddala się od mamy, a jeśli już to robi, ma bardzo silną potrzebę upewnić się, że mama jest nieopodal i zawołana przyjdzie na ratunek. Stąd również częste nocne pobudki - maluch wybudza się, czuje lęk i woła mamę.

Nie warto rozpatrywać lęku separacyjnego w kategoriach terroryzmu, wymuszania, braku przebojowości. To zjawisko dotyczy każdego dziecka i jest naturalnym etapem rozwoju. Oczywiście nasilenie objawów zależy od wielu czynników: sytuacji rodzinnej (na przykład czy mama pracuje, czy jest z dzieckiem w domu), temperamentu dziecka, kontaktu malucha z wieloma innymi osobami poza mamą.

Jak długo trwa lęk separacyjny

Okres lęku separacyjnego przypada na czas między 8 a 18 miesiącem życia dziecka. Zdecydowanie zanika po 2 roku życia. Normy rozwojowe dla dzieci w tym wieku są bardzo szerokie, więc trudno precyzyjnie określić, ile będzie trwać lęk separacyjny u konkretnego dziecka. Gdy maluch jest młodszy zwykle lęki ograniczają się do niechęci kontaktów z obcymi lub mniej znanymi osobami. U dzieci po roczku ciekawość świata połączona z lękiem separacyjnym często objawia się tym, że chcą wszędzie chodzić z mamą lub inną najbliższą osobą. Chcą być noszone i chętnie wskazują dokąd mają być zaniesione.

Jak radzić sobie z lękiem separacyjnym u niemowlaka

Hartowanie dziecka nieobecnością najbliższej osoby mija się z celem. Z lękiem separacyjnym poradzić sobie można w jeden sposób: zbudować w dziecku poczucie bezpieczeństwa, dać mu dużo bliskości i cierpliwości. Im bardziej dziecko będzie pewne, że w razie potrzeby rodzic zareaguje na jego wołanie, tym rzadziej będzie to sprawdzać.

Lęk separacyjny - jak postępować:

  • nie znikaj bez pożegnania, nie uciekaj
  • daj dziecku dużo czułości i bliskości
  • dużo mówi i tłumacz, co się dzieje, co robisz
  • pozwól być dziecku blisko ciebie podczas codziennych czynności (np. w chuście lub krzesełku do karmienia)
  • proś o pomoc innych bliskich (nieustanne towarzystwo dziecka może być trudne do zniesienia)
  • pamiętaj, że ten trudny okres w końcu minie
Ocena: 5.0