Optymizm - czym jest? Czy warto być optymistą?

Optymizm, optymistaZawsze uśmiechnięty, pełny energii, zapału i chęci do działania: taki właśnie jest optymista. To człowiek, który pozytywnie patrzy na świat i wszystko ocenia przez pryzmat swoich różowych okularów… których nigdy nie zapomina założyć. Dowiedz się, czym jest optymizm, kim jest optymista (optymistka) i czy warto nim/nią być?

Skąd bierze się optymizm? Rodzaje optymizmu

Optymizm, jako postawa życiowa, jest zwykle zakorzeniona w naszym światopoglądzie, który z kolei kształtuje się na przełomie życia, choć największe znaczenie ma w tym wypadku wczesne dzieciństwo i wartości, jakie przekazują nam nasi rodzice. Jeśli oni optymistycznie podchodzą do życia to bardzo możliwe, że i my będziemy optymistami.

Wyróżniamy trzy rodzaje optymizmu, są to:

  • optymizm przeszłościowy - taka postawa cechuje osoby, które rozpamiętują przeszłość, zamartwiają się, że już nigdy nie będzie tak dobrze, jak dawniej. Zwykle jako najszczęśliwszy okres swojego życia uznają dzieciństwo. To postawa pesymistyczna;
  • optymizm teraźniejszy - to postawa cechująca ludzi, którzy cieszą się chwilą obecna, starają się żyć pełnią życia. Nie zamartwiają się tym, co było ani nie boja się przyszłości, gdyż uważają, że nie maja zbytniego wpływu na to, co się wydarzy. Taka postawa cechuje też zwykle niepoprawnych optymistów oraz osoby beztroskie, które czasami mało odpowiedzialnie podchodzą do życia;
  • optymizm przyszłościowy - taka postawa cechuje ludzi, którzy każde negatywne wydarzenie starają się sobie wytłumaczyć pozytywnie. Chcą bowiem, aby ich przyszłość była jak najlepsza i tak też ją widzą: w jak najjaśniejszych kolorach. Zwany jest również optymizmem umiarkowanym.

Cechy optymisty. Jak zachowuje się optymista?

Jakie cechy są typowe dla optymisty? Jak zachowuje się osoba, reprezentująca taką postawę wobec życia? Optymista:

  • postrzega świat jako miejsce urządzone najlepiej z możliwych;
  • we wszystkim stara się dostrzegać pozytywne strony;
  • akceptuje to, co przynosi los i uważa to za błogosławieństwo;
  • nie zazdrości innym, nie czuję zawiści;
  • cieszy się z tego, co ma ale i radują go sukcesy innych ludzi;
  • dobrze radzi sobie z trudnościami, stara się je postrzegać jako wyzwania, a nie problemy;
  • nie ma tendencji do czarnowidztwa, nie tworzy pesymistycznych scenariuszy, działa zamiast zamartwiać się tym, co będzie;
  • nie przejmuje się tym, na co nie ma wpływu;
  • nie zamartwia się tym, co było ani nie boi się przyszłości, jest jej ciekawy;
  • to osoba aktywna, uwielbiająca działać, być w ruchu;
  • jest towarzyski, lubi przebywać wśród ludzi, obcować z nimi, obserwować ich, jest dobrym mediatorem;
  • bywa zbyt beztroski, może mieć problemy z przejmowaniem odpowiedzialności za swoje czyny;
  • może mieć tendencję do odkładania obowiązków na później, ponieważ "teraz ma do wykonania ciekawsze zadanie";
  • lubi otaczać się innymi optymistami, towarzystwo realistów, a tym bardziej pesymistów go nudzi i frustruje.

Optymista jawi się więc jako człowiek pełny życia, radości, aktywny i cieszący się z tego, co przyniesie los. Z drugiej strony jednak może go gubić brak odpowiedzialności, zbytnia beztroska oraz niechęć do wykonywania zadań rutynowych.

Kobieta optymistka

Optymistka

Kariera optymisty

W jakich zawodach najlepiej sprawdzą się osoby o optymistycznym usposobieniu? Najlepsze będą dla nich profesje, wymagające kontaktów z ludźmi oraz zawody, które gwarantują wykonywanie każdego dnia różnych, ciekawych obowiązków w formie wyzwań.

Jakie są zawody dla optymistów?

Optymista może więc zastanowić się nad pracą:

  • w handlu, np. byciem sprzedawcą czy też przedstawicielem handlowym;
  • w dziale reklamy, marketingu i PR;
  • jako rzecznik prasowy czy specjalista do spraw promocji firmy lub marki;
  • tancerza, aktora i prezentera;
  • w stowarzyszeniach i fundacjach, które pracują na rzecz osób niepełnosprawnych, optymiści na pewno sprawdzą się tam jako ludzie pełni energii i zapału;
  • maklera giełdowego;
  • jako wolny strzelec w zawodach, które wymagają tworzenia czegoś, np. jako copywriter, fotograf, artysta itp.

Czy warto być optymistą?

Optymista i pesymista

Optymistka i pesymistka

Wydaje się nam, że warto być optymistą. Taka osoba jest zawsze radosna i szczęśliwa, co by się nie wydarzyło: jest zadowolona i z nadzieją patrzy w przyszłość. Optymizm, jak każda postawa życiowa, ma jednak swoje zalety ale i wady.

Do zalet bycia optymistą należy z pewnością to, że:

  • optymizm jest zdrowy, optymiści żyją dłużej: mają niższe ciśnienie krwi, rzadziej zapadają na choroby serca i schorzenia układu pokarmowego;
  • optymaci częściej prowadzą zdrowszy tryb życia, uprawiają sporty, zdrowiej się odżywiają;
  • optymista łatwiej radzi sobie z trudnościami, ma wyższą samoocenę, jest osobą pewną siebie i nie ma skłonności do perfekcjonizmu;
  • bycie optymistą sprawia, że mamy dobre relacje z innymi, optymiści chętniej przebywają wśród ludzi, są więc mniej narażeni na występowanie depresji ale i zaburzeń nerwicowych;
  • optymiści rzadziej się martwią, są bardziej aktywni i chętni do działania.

A co z wadami optymizmu?

Dlaczego takie spojrzenie na świat może nie przynosić nam samych korzyści? Przede wszystkim:

  • optymizm może być tożsamy ze zbytnią beztroską i brakiem odpowiedzialności;
  • optymista może mieć trudności z prawidłowym ocenianiem rzeczywistości, np. szacowaniem swojej zdolności finansowej;
  • optymiści zwykle nie są najlepszymi strategami i organizatorami, mogą mieć również problemy z zarządzeniem zespołem, a nawet własną pracą.

Jak nauczyć się optymizmu?

Choć bycie optymistą jest w dużej mierze zależne od sposobu wychowania, można się nauczyć tej postawy i pewne cechy optymisty w sobie wykształcić. Jak? Poniżej 7 prostych ćwiczeń, które możemy wykonywać każdego dnia.

1. Dostrzegaj pozytywy we wszystkim, co Ci się przydarza
Porada, choć prosta, może wydawać się trudna w praktyce. Jak bowiem zobaczyć coś pozytywnego w utracie pracy, rozstaniu z ukochaną osobą czy wypadku samochodowym, który spowodowaliśmy? Spokojnie, choć w emocjach wszystko może wydawać się bezsensowne, zastanówmy się nad tym, gdy stres opadnie. Utrata pracy może być sygnałem do zmian, np. przebranżowienia się czy spróbowania swoich sił jako właściciel małego biznesu. Rozstanie może być dla nas okazją do zadbania o siebie oraz odpowiedzenia sobie na pytanie: czego chcę od życia? Wypadek z kolei może być dla nas ostrzeżeniem, aby sprawdzić stan techniczny auta i stać się bardziej ostrożnym oraz świadomym kierowcą.

2. Zostaw to, czego nie możesz zmienić
Coś Cię dręczy? Zrób prosty test i odpowiedz sobie na pytanie: "Czy mogę coś z tym zrobić?", jeśli tak, zastanów się co takiego możesz zrobić, wypisz działania na kartce i wybierz, które i w jakiej kolejności będziesz realizować. Nie narzekaj, działaj! A jeśli nic nie możesz zrobić? W takim razie… po co się tym dręczyć i zamartwiać? Skoro i tak nie masz wpływu na to wydarzenie, warto skupić się na tym, na co masz wpływ i na tym skoncentrować swoją aktywność.

3. Celebruj wdzięczność za to, co masz
W nauce pozytywnego spojrzenia na życie bardzo istotne jest to, aby być wdzięcznym za to, co już mamy. Pamiętajmy, że optymiści nie zazdroszczą i nie są zawistni. Warto więc ćwiczyć umiejętność bycia wdzięcznym za to, co daje nam los oraz na to, co już posiadamy: swój dom, swoją rodzinę, pracę, przyjaciół. Bardzo często pragniemy mieć więcej, ale warto zdać sobie sprawę z tego, jak wiele już mamy.

4. Ciesz się z małych rzecz
Kolejna kwestia to nauka cieszenia się z małych rzeczy. Optymista potrafi doceniać to, co przydarza mu się w życiu oraz cieszyć się z tego, doceniać drobne gesty, np. uśmiech sąsiadki, kawę, przygotowaną przez ukochaną osobę, pochwałę szefa, drobny podarek od koleżanki z pracy, słońce, wychodzące zza chmur czy smaczne ciasto, które ktoś nam przyniósł zupełnie bez okazji.

5. Odgradzaj problem i nie generalizuj
Wielu z nas ma tendencję do generalizowania i wyolbrzymiania problemów. W procesie uczenia się optymistycznego spojrzenia na życie takie praktyki są niedopuszczalne, należy więc nauczyć się odgradzać problemy i nie generalizować. Jeśli, dla przykładu, szef nas skrytykował, nie oznacza to, ze jesteśmy beznadziejnymi pracownikami i na pewno jutro otrzymamy wymówienie. Oznacza to, że w tym jednym przypadku coś zrobiliśmy nie do końca dobrze, warto się na nad tym zastanowić i dołożyć starań, aby nie popełniać podobnych błędów w przyszłości.

6. Szukaj wielu rozwiązań zamiast jednego
W procesie wdrażanie technik optymistycznych do swojego życia warto także ćwiczyć kreatywność, a dokładniej zawsze poszukiwać więcej niż jednego rozwiązania. Ktoś Cię bezpodstawnie krytykował? Czy na pewno zrobił to, bo Ciebie nie lubi lub jesteś beznadziejny? A może miał zły dzień, był zmęczony, zdenerwowany lub przed chwilą też ktoś to niesprawiedliwie ocenił? Warto poszukiwać alternatyw niż skupiać się na jednym, pesymistycznym rozwiązaniu.

7. Wybaczaj sobie błędy i zmieniaj się na lepsze każdego dnia
Kolejna kwestia to umiejętność wybaczania sobie swoich błędów, traktowanie ich jako nauczki na przyszłość i uczenie się na podstawie swoich niepowodzeń. Jeśli przydarzyła Ci się porażka potraktuj ją jako cenną lekcję, wyciągnij z niej wnioski i spraw, aby Cię wzmocniła, sprawiła, że będziesz lepsza/y i świadoma swoich niedoskonałości.

Komentarze